اه شبان گاهت دل کش

ولی ارامش نیست

سوز غمگینی شب

اشکار

و خنده زور

بچه های بازی گوش

اه را غمناکتر خواهد کرد

و چه سود ارامش

چه زود گذشت

و چه دیر اتفاق افتاد

اشعار سپیدت خواهم خواند

بی شک

و به امید نفس

و با کلام الله

مینشینم بر لب حوض انتظار

که شبی نیمه شبی

شعر خود گوی تو

با صدای لرزان

شور اشعار تدایی در لرزش

وچه زیباست

اولین تجربه شعر تو بودن

به نام خالق هستی بخش که هر چه هست از اوست

دلم در میان دوستان خوش بوده است

این همه خوش بودن دل هم از اوست

او که هر دم میخرد نازت به چند

او که دم با بازدم هر دو ازاوست

نام پاکش هر کجا هست خدای

ان که جانم مونسم عشقم ز اوست

(فل بداهه اومد ما هم نوشتیم بعدن تکیملش میکنم منویسم واستون)

سلام به دوستان گرامی که همدم وهمراه من بودید و هستید و خواهید بود

راستش رو بخواین چند وقتی گرفتار کار دنیا شدم

غرق فکر کار هستی اواره هر جا شدم

کارو بارم کساد است . زچه این گونه شدم؟

میبخشید دیگه امشب کوکم رفته رو این سبک نوشتن تا بیام بیرون هم طول میکشه به قول یکی از بچه ها هر وقت میری رو اون کوک

یه مشت کلمه رو پشت سر هم میگی تو مایه های شعر تحویل ما میدی که اگر ببرن دم بقالی یه ادامس جاش نمیده.. اینا دوستم گفت

یکی میگه عزیزم فکر نون باش این جورنوشتن واست نون و اب نمیشه (این واسه فاتی تنبون نمیشه )... اینا بابام گفت

یکی میگه تو میخوای زن بگیری عاشق بشی شعر که واست عشق نمیشه... اینا ننم (مادرم) گفت

میگم اخه زن میخوام چیکار نون میخوام چیکار اب میخوام چیکار نوشتن زندگیست ... اینا خودم گفتم

شعر بگو اری بشو از هر چه هست یاد بگیر یاد بده عاشق بشو عاشق بکن... اینم هیشکی نگفت

بگذریم البته خواننده های عزیز واسه بعضی کلمات متعجب نشن چون یکم لحجه داره

داشتم میگفتم که گرفتار شدم الان هم یه جورایی بی کار و دل سرد از این مردم .......که چنین دل شکسته اواره شدم

جای هم پیدا نکردم جز وبلاگ خودم که پناه بیارم به دیباچه و درد دل کنم با شما گرامیان همیشه همراه

سرتون رو درد اوردم و یه جورایی هم موضوع دیباچه رو عوض کردم که حالا میریم برسیم به سراچه مجازی یعنی همون دیباچه

دراینده میخوام یه شعربنویسم در دیباچه که پیشنهاد میکنم همه بخونن ..از داراب افسر بختیاری که با گویش لری گفته شده و بسیار زیباست

تا دیدار بعد... ...خدا نگهدارتان

زندگی زیباست با تمام پستی و بلندی ها

با تمام تنهای ها

با تمام بی وفایها

با تمام گریه ها درپستوی دل من

با تمام غصه ها در کنج دل من

با تمام شاید ها وباید ها

با تمام هجوم رفته ها

شاید که بازاید امیدم ازسفر

من تنها و دل خسته

دل شکسته .رنجیده

بریده ازهمه جا

ازین روزگار

ازخوداز یارازدشمن

نیست حتی دشمن من دشمنی با من

نیست حتی یار من در یاری من

با تمام اینها زندگی زیباست
ahh-d

پینه های دست پدر را چگونه از یاد برم

زخم کهنه پدر را چگونه از یاد برم

به پینه دست خود مینگرم و بیاد می اورم

پدر گفت که این ارثیست که برای تو مینهم

ahh-d

امشب اسمان و ستاره ها ناپیداست  

شعرها بی قافیه بی معناست

همگی از غم و تاریکی دنیاست

نور رفت از میانمان امید ناپیداست

لیک غم دنیا همیشه پا بر جاست

هرچه بنویسم امشب از فراموشیست

اه ودرد من ناله ی خاموشیست

و میبرم از یاد هرچه هست هر چه نیست

که قصه ی من و غم قصه ی هم اغوشیست

ahh-d

دوستان گرامی بعد از بسم الله ومعرفی وبلاگ یکی از نوشته های خودم را برای شماهمراهان گرامی نوشته ام که امیددارم مورد قبول شما قرار گیرد

تقدیم به تمامی ایرانیان همچو باران

اگر می شد چه می شد

چترها بر دست زیر باران گاهی

می زنند بر اوج ارامش قدم

چاله ها پرز اب

جویها در راهند

رهگذر ها درگذرند

زندگی جاریست

در پناه یک شیشه

با حسرت هر چه تمام

می نگرم بر باران

کاش من هم قطره باران بودم

سر خوش و سر زنده

به زمین می خوردم

می جهیدم با لا

گاه در جوی رهی

گاه در چاله اب

و سرانجام چه خوش

منعکس میکردم چهره ها را

در تکاپوی جهان

کفشهای یک عابر را

میشستم از گل لای

و سرانجامی بهتر

نور بر من خواهد تاخت

باز از نوشروع باید کرد

ابرها در راهند

انتظار قطره

به سرخواهد رسید

رعد و برقی زیبا

فصل پرواز رسید

باز گاهی چاله

باز گاهی جویی

و چه سر خوش بودم

اگران قطره باران بودم

ahh-d

 به نام ایزد یکتا

دوستان گرامی با تشکر از منتی که بر سر ما گذاردید و به دیباچه گذری داشتید .باید بگویم که در این وبلاگ ازدست نوشته هاو اشعار خود وبزرگان عارف و در کل از هر دری سخنی و از هر سیاحتی ورقی و کشکول مسلک از هرچه خوش اید قابل عرض وبهر یادگیری و مطالعه و در حد تفکر خواهم نوشت

برای بهتر شدن و مفید واقع شدن نوشته ها به کمک همراهانی همچون شما محتاجیم

با نظرات خود ما را سر افراز کنید

در ضمن از دوستانی که تبادل لینگ برایشان امکان پذیراست خواستارم که پیغام بگذارند

متشکرم

بسم الله الرحمن الرحیم

بستان حمد و سپاس و گلشن ثناء بیقیا پس مخصوص بار گاه احدی ومختص در گاه صمدیست که از کمال احسان نهال موجودات را در باغ وجود مثمر وبارور نمود واز فرط عاطفت ریاحین ممکنات را در گلشن هستی مخضروریان فرمود
کریمی که از عین مکرمت بهار وجود بنی ادم را بچندین هزار گلهای فضایل صوری و معنوی زیب و زینت بخشید و چندین هزارازهار فطرت را از اشجار لوایح حکمت در روضه غیب و شهادت اشکار گردانید
رحیمی که ازغایت مرحمت شجره وجود انسان را از بوستان امکان گزیده باشمارامانت وخلافت مثمر و بارورساخت و با ابیاری درجه فطرت او را در باغ ایجاد برافراخت
خداوندی که بلبلان روضه امکان براحدیتش هم اوازوطوطیان حدیقه ایجاد در تسبیحش هم پرواز
بیمانندی که طایران بوستان ادراک درهوای معرفتش بال طران بسته و مرغان گلستان دانش در اوج ثنایش پر پرواز جسته نظم سبحان خالقی که صفاتش ز کبریا بر خاک عجز میفکند عقل انبیا
علیمی که عملش بر سوابق و لواحق و کلیات و جزئیات گلشن مکونات برابر و یکسان
قادری که سیاح خرد از سیاحت گلذار قدرتش عاجزومرحله پیمای تیز فهم از تماشای گلستان کمالش قاصروعندلیب بیان از تعداد اوراق نعمای او
مصراع تعالی شانه الله و اکبر
فیاض که مشت خاک را ذات کامل الصفات نموده اسم او را انسان نهاد وعقل راهنما و نطق خوش ادابد و کرامت فرمود و عشق توحید و علم تجرید
وذوق عرفان به وی عنایت نمود و لوای عزوعلای ان را در فضای کون ومکان و خطه زمین وزمان بر افراشت و باری که ار تحمل ان زمین و
اسمان وجمله افلاکیان بناله و افغان امدند بر پشت انسان گذاشت
بعد از حمد حضرت بیچون و ثنای خداوند کن فیکون زواهر تحیات و جواهر صلوات بر ارواح ساکن قدس وعاکفان جناب انس که هر یک در بوستان نبوت و گلشن رسالت و رو زیبنده و سرو خرامنده و هر شخصی از ایشان چندین هزار سرگشتگان وادی ظلا لت و گم شدگان تیه غوایت
را آگاه و هدایت کننده اند علی الخصوص بران صدرنشین ونازنین چهار بالش(وماارسلناک الا رحمه للعالمین ) ان دایرویار(سبحان الذی اسری)وان
سایرفضای قاب وقوسین او ادنی و ان مسند نشین و ان خلوط نشین وان ناظر و ان سایه خورشید ذات وان افتاب جمله ممکنات ان ممکن واجب نما
وان واجب ممکن اثما انشکوفه باغ لولاک و ثمره شجره اغلاک زاده موجودات وقدوه کاینات خاتم الانبیاء و سید الا صفیاءابو القاسم محمد(ص)
خورشید خلد و مهتر دنیا و اخرت...... سلطان عرش و خواجه کونین مصطفی

کان بود کل عالم و او بود افتاب...........مس بود خاک ادم و او بود کیمیا

و ان مشرف بتشریف وان کاشف سر و ان شهسوارعرصه لافتی و ان سر افراز افسر انما و ان نقطه باء بسم الله ان جوهرزبونیت وان گوهرعبودیت وان ولی کردگار و ان قاسم جنت و نار قطب الو اصلین و غوث الموحدین وفخر العارفین اسد الله الغا لب ومظهر العجائب علی بن ابیطالب (ع)

اسد الله در وجود امد ........در پس پرده هرچه بود امد

حمد و سپاس به رهروان راهی دوست که گذاری به گلزار ما دارید
بنده کمترین بندگان الله دارنده این وبلاگ مقدم شما را به سراچه دوست خوش امد گفته وبرای شما خوشی وخرمی و سعادت وکامیابی را از درگاه احدیت خواستارم
بیا........ تا.......... یار.......... هم.............. باشیم