بعد از تو

اي هفت سالگي
اي لحظه ي شگفت عزيمت
بعد از تو هرچه رفت، در انبوهي از جنون و جهالت رفت
بعد از تو پنجره که رابطه اي بود سخت زنده و روشن
ميان ما و پرنده
ميان ما و نسيم
    شکست
        شکست
            شکست
بعد از تو آن عروسک خاکي
که هيچ چيز نمي گفت، هيچ چيز بجز آب، آب، آب
در آب غرق شد.

بعد از تو ما صداي زنجره ها را کشتيم
و بصداي زنگ، که از روي حرف هاي الفبا بر مي خاست
و به صداي سوت کارخانه هاي اسلحه سازي، دل بستيم.

بعد از تو که جاي بازيمان زير ميز بود
از زير ميزها
به پشت ها ميزها
و از پشت ميزها
به روي ميزها رسيديم
و روي ميزها بازي کرديم
و باختيم، رنگ ترا باختيم، اي هفت سالگي.

بعد از تو ما به هم خيانت کرديم
بعد از تو ما تمام يادگاري ها را
با تکه هاي سرب، و با قطره هاي منفجر شده ي خون
از گيجگاه هاي گچ گرفته ي ديوارهاي کوچه زدوديم.

بعد از تو ما به ميدان ها رفتيم
و داد کشيديم:
«زنده باد
مرده باد»
و در هياهوي ميدان، براي سکه هاي کوچک آوازه خوان
که زيرکانه به ديدار شهر آمده بودند، دست زديم.
بعد از تو ما که قاتل يکديگر بوديم
براي عشق قضاوت کرديم
و همچنان که قلب هامان
در جيب هايمان نگران بودند
براي سهم عشق قضاوت کرديم.

بعد از تو ما به قبرستان ها رو آورديم
و مرگ، زير چادر مادربزرگ نفس مي کشيد
و مرگ، آن درخت تناور بود
که زنده هاي اينسوي آغاز
به شاخه هاي ملولش دخيل مي بستند
و مرده هاي آن سوي پايان
به ريشه هاي فسفريش چنگ مي زدند
و مرگ روي آن ضريح مقدس نشسته بود
که در چهار زاويه اش، ناگهان چهار لاله ي آبي
روشن شدند.

صداي باد مي آيد
صداي باد مي آيد، اي هفت سالگي

برخاستم و آب نوشيدم
و ناگهان به خاطر آوردم
که کشتزارهاي جوان تو از هجوم ملخ ها چگونه ترسيدند.
چقدر بايد پرداخت
چقدر بايد
براي رشد اين مکعب سيماني پرداخت؟

ما هرچه را که بايد
از دست داده باشيم، از دست داده ايم
ما بي چراغ به راه افتاديم
و ماه، ماه، ماده ي مهربان، هميشه در آنجا بود
در خاطرات کودکانه ي يک پشت بام کاهگلي
و برفراز کشتزارهاي جواني که از هجوم ملخ ها مي ترسيدند

چقدر بايد پرداخت...

(فروغ فرخزاد)

پینه های دست پدر را چگونه از یاد برم

زخم کهنه پدر را چگونه از یاد برم

به پینه دست خود مینگرم و بیاد می اورم

پدر گفت که این ارثیست که برای تو مینهم

ahh-d

سلام گرم به دوستان که لطفشان شامل حال ماست

امروز قالب وبلاک رو عوض کردم چون فکر کردم قالب قبلی خسته کنده بود البته تغییرات دیگری هم به امید حق و با کمک سازنده قالب انجام خواهیم داد انشاء الله

از همین جا هم از سازنده قالب کمیل عزیز تشکر میکنم که قالب به این زیبای طراحی کردند

موفق باشید

یار مرا غار مرا عشق جگرخوار مرا

.یار تویی غار تویی خواجه نگهدار مرا

نوح تویی روح تویی فاتح و مفتوح تویی

سینه مشروح تویی بر در اسرار مرا

نور تویی سور تویی دولت منصور تویی

مرغ که طور تویی خسته به منقار مرا

قطره تویی بحر تویی لطف تویی قهر تویی

قند تویی زهر تویی بیش میازار مرا

حجره خورشید تویی خانه ناهید تویی

روضه اومید تویی راه ده ای یار مرا

روز تویی روزه تویی حاصل دریوزه تویی

آب تویی کوزه تویی آب ده این بار مرا

دانه تویی دام تویی باده تویی جام تویی

پخته تویی خام تویی خام بمگذار مرا

این تن اگر کم تندی راه دلم کم زندی

راه شدی تا نبدی این همه گفتار مرا

(مولوی)

امشب اسمان و ستاره ها ناپیداست  

شعرها بی قافیه بی معناست

همگی از غم و تاریکی دنیاست

نور رفت از میانمان امید ناپیداست

لیک غم دنیا همیشه پا بر جاست

هرچه بنویسم امشب از فراموشیست

اه ودرد من ناله ی خاموشیست

و میبرم از یاد هرچه هست هر چه نیست

که قصه ی من و غم قصه ی هم اغوشیست

ahh-d

از همان روزي كه دست حضرت قابيل

گشت الوده به خون حضرت هابيل؛

از همان روزي كه فرزندان ((ادم))؛

زهر تلخ دشمني در خونشان جوشيد؛

ادميت مرد!

.                  .گرچه ادم زنده بود.

از همان روزي كه يوسف را برادرها به چاه انداختند

از همان روزي كه با شلاق و خون ديوار چين را ساختند

ادميت مرده بود

بعد دنيا هي پر از ادم شد و اين اسياب؛

گشت و گشت

قرن ها از مزگ ادم هم گذشت.

اي دريغ،

.                 .ادميت برنگشت!

قرن ما

.                    .روزگار مرگ انسانيت است

سينه ي دنيا ز خوبي ها تهي ست

صحبت از ازادگي،پاكي،مروت،ابلهي ست!

صحبت از عيسي و موسي نابجاست،

قرن ((موسي چومبه ))هاست!

روزگار مرگ انسانيت است :

من كه از پژمردن يك شاخه گل،

از نگاه ساكت يك كودك بيمار،

از فغان يك قناري در قفس،

از غم يك مرد در زنجير ـ حتي قاتلي بر دار ـ

اشك در چشمان و بغضم در گلوست.

وندراين ايام ،زهرم در پياله،اشك و خونم در سبوسست

مرگ او را از كجا باور كنم؟

صحبت از پژمردن يك برگ نيست.

واي!جنگل را بيابان مي كنند.

دست خون الود را در پيش چشم خلق پنهان مي كنند!

هيچ حيواني به حيواني نمي دارد روا

انچه اين نامردمان با جان انسان مي كنند!

صحبت از پژمردن يك برگ نيست

فرض كن :مرگ قناري در قفس هم مرگ نيست

فرض كن:يك شاخه گل هم در جهان هرگز نرست

فرض كن:جنگل بيابان بود از روز نخست!

در كويري سوت و كور،

در ميان مردمي با اين مصيبت ها صبور،

صحبت از مرگ محبت مرگ عشق،

گفتگو از مرك انسانيت است

(مشیری)

دوستان گرامی بعد از بسم الله ومعرفی وبلاگ یکی از نوشته های خودم را برای شماهمراهان گرامی نوشته ام که امیددارم مورد قبول شما قرار گیرد

تقدیم به تمامی ایرانیان همچو باران

اگر می شد چه می شد

چترها بر دست زیر باران گاهی

می زنند بر اوج ارامش قدم

چاله ها پرز اب

جویها در راهند

رهگذر ها درگذرند

زندگی جاریست

در پناه یک شیشه

با حسرت هر چه تمام

می نگرم بر باران

کاش من هم قطره باران بودم

سر خوش و سر زنده

به زمین می خوردم

می جهیدم با لا

گاه در جوی رهی

گاه در چاله اب

و سرانجام چه خوش

منعکس میکردم چهره ها را

در تکاپوی جهان

کفشهای یک عابر را

میشستم از گل لای

و سرانجامی بهتر

نور بر من خواهد تاخت

باز از نوشروع باید کرد

ابرها در راهند

انتظار قطره

به سرخواهد رسید

رعد و برقی زیبا

فصل پرواز رسید

باز گاهی چاله

باز گاهی جویی

و چه سر خوش بودم

اگران قطره باران بودم

ahh-d

 به نام ایزد یکتا

دوستان گرامی با تشکر از منتی که بر سر ما گذاردید و به دیباچه گذری داشتید .باید بگویم که در این وبلاگ ازدست نوشته هاو اشعار خود وبزرگان عارف و در کل از هر دری سخنی و از هر سیاحتی ورقی و کشکول مسلک از هرچه خوش اید قابل عرض وبهر یادگیری و مطالعه و در حد تفکر خواهم نوشت

برای بهتر شدن و مفید واقع شدن نوشته ها به کمک همراهانی همچون شما محتاجیم

با نظرات خود ما را سر افراز کنید

در ضمن از دوستانی که تبادل لینگ برایشان امکان پذیراست خواستارم که پیغام بگذارند

متشکرم

بسم الله الرحمن الرحیم

بستان حمد و سپاس و گلشن ثناء بیقیا پس مخصوص بار گاه احدی ومختص در گاه صمدیست که از کمال احسان نهال موجودات را در باغ وجود مثمر وبارور نمود واز فرط عاطفت ریاحین ممکنات را در گلشن هستی مخضروریان فرمود
کریمی که از عین مکرمت بهار وجود بنی ادم را بچندین هزار گلهای فضایل صوری و معنوی زیب و زینت بخشید و چندین هزارازهار فطرت را از اشجار لوایح حکمت در روضه غیب و شهادت اشکار گردانید
رحیمی که ازغایت مرحمت شجره وجود انسان را از بوستان امکان گزیده باشمارامانت وخلافت مثمر و بارورساخت و با ابیاری درجه فطرت او را در باغ ایجاد برافراخت
خداوندی که بلبلان روضه امکان براحدیتش هم اوازوطوطیان حدیقه ایجاد در تسبیحش هم پرواز
بیمانندی که طایران بوستان ادراک درهوای معرفتش بال طران بسته و مرغان گلستان دانش در اوج ثنایش پر پرواز جسته نظم سبحان خالقی که صفاتش ز کبریا بر خاک عجز میفکند عقل انبیا
علیمی که عملش بر سوابق و لواحق و کلیات و جزئیات گلشن مکونات برابر و یکسان
قادری که سیاح خرد از سیاحت گلذار قدرتش عاجزومرحله پیمای تیز فهم از تماشای گلستان کمالش قاصروعندلیب بیان از تعداد اوراق نعمای او
مصراع تعالی شانه الله و اکبر
فیاض که مشت خاک را ذات کامل الصفات نموده اسم او را انسان نهاد وعقل راهنما و نطق خوش ادابد و کرامت فرمود و عشق توحید و علم تجرید
وذوق عرفان به وی عنایت نمود و لوای عزوعلای ان را در فضای کون ومکان و خطه زمین وزمان بر افراشت و باری که ار تحمل ان زمین و
اسمان وجمله افلاکیان بناله و افغان امدند بر پشت انسان گذاشت
بعد از حمد حضرت بیچون و ثنای خداوند کن فیکون زواهر تحیات و جواهر صلوات بر ارواح ساکن قدس وعاکفان جناب انس که هر یک در بوستان نبوت و گلشن رسالت و رو زیبنده و سرو خرامنده و هر شخصی از ایشان چندین هزار سرگشتگان وادی ظلا لت و گم شدگان تیه غوایت
را آگاه و هدایت کننده اند علی الخصوص بران صدرنشین ونازنین چهار بالش(وماارسلناک الا رحمه للعالمین ) ان دایرویار(سبحان الذی اسری)وان
سایرفضای قاب وقوسین او ادنی و ان مسند نشین و ان خلوط نشین وان ناظر و ان سایه خورشید ذات وان افتاب جمله ممکنات ان ممکن واجب نما
وان واجب ممکن اثما انشکوفه باغ لولاک و ثمره شجره اغلاک زاده موجودات وقدوه کاینات خاتم الانبیاء و سید الا صفیاءابو القاسم محمد(ص)
خورشید خلد و مهتر دنیا و اخرت...... سلطان عرش و خواجه کونین مصطفی

کان بود کل عالم و او بود افتاب...........مس بود خاک ادم و او بود کیمیا

و ان مشرف بتشریف وان کاشف سر و ان شهسوارعرصه لافتی و ان سر افراز افسر انما و ان نقطه باء بسم الله ان جوهرزبونیت وان گوهرعبودیت وان ولی کردگار و ان قاسم جنت و نار قطب الو اصلین و غوث الموحدین وفخر العارفین اسد الله الغا لب ومظهر العجائب علی بن ابیطالب (ع)

اسد الله در وجود امد ........در پس پرده هرچه بود امد

حمد و سپاس به رهروان راهی دوست که گذاری به گلزار ما دارید
بنده کمترین بندگان الله دارنده این وبلاگ مقدم شما را به سراچه دوست خوش امد گفته وبرای شما خوشی وخرمی و سعادت وکامیابی را از درگاه احدیت خواستارم
بیا........ تا.......... یار.......... هم.............. باشیم